Καθώς η αποστολή μου στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία φτάνει στο τέλος της, η σκέψη μου επιστρέφει συχνά στις πρώτες μου ημέρες εδώ. Τότε που όλα έμοιαζαν άγνωστα και σχεδόν ακατανόητα. Εκείνη την εποχή, προσπαθούσα να βρω τη θέση μου μέσα σε ένα νέο περιβάλλον, σε μια ομάδα με διαφορετικές εμπειρίες και σε έναν ρόλο που δεν είχε άμεση επαφή με τους ανθρώπους που βοηθάμε.
Στην αρχή, δυσκολευόμουν να καταλάβω τον αντίκτυπο της δουλειάς μου. Η καθημερινότητά μου αποτελούταν από νομικά ζητήματα, διαδικασίες, συναντήσεις και διαπραγματεύσεις. Συχνά μάλιστα, αναρωτιόμουν ποια είναι η πραγματική αξία αυτής της συμβολής σε μια ανθρωπιστική αποστολή.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα βρισκόμαστε σε πολλές περιοχές της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, με απαιτητικά και πολύπλευρα προγράμματα. Από τις ενημερωτικές συνεδρίες για τη σεξουαλική βία σε έφηβους που ζουν στους δρόμους της πρωτεύουσας, στις εκστρατείες εμβολιασμών κατά της πολιομυελίτιδας στη Μάλα, στην κλινική παρακολούθησης χρόνιων νοσημάτων που λειτουργούμε στο Νοσοκομείο Καρνό, στις συνεδρίες φυσικοθεραπείας για την αποκατάσταση κινητικότητας σε τραυματίες στο Νοσοκομείο Σίκα, μέχρι την επί σειρά ετών υποστήριξη του Πανεπιστημιακού Νοσοκομειακού Κέντρου στην Μπανγκί και τον περιορισμό των υψηλών ποσοστών ελονοσίας.
Με το πέρασμα του χρόνου, άρχισα λοιπόν να αντιλαμβάνομαι ότι πολλές από τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν στις ιατρικές και επιχειρησιακές ομάδες να λειτουργούν τόσο αποτελεσματικά, δημιουργούνται ακριβώς μέσα από την εργασία που συντελείται στο παρασκήνιο. Κι αυτό είναι που θα κρατήσω ως το πιο σημαντικό δίδαγμα από αυτή την εμπειρία: Η ανθρωπιστική δράση είναι μια μεγάλη αλυσίδα, που ξεκινά από εσένα που στηρίζεις οικονομικά τον Οργανισμό, περνάει μέσα από τις τόσες εργασίες που γίνονται πίσω από τα φώτα και καταλήγει στη βοήθεια που παρέχουμε σε όσους έχουν ανάγκη.
Κι όσο συνειδητοποιούσα τα παραπάνω, αυτό που μου διέφυγε, ήταν το πόσο κοντά ήταν πια το τέλος της αποστολής μου. Τις τελευταίες μέρες, νέα στελέχη και νέοι επικεφαλής κατέφθαναν και αναλάμβαναν τα καθήκοντα τους κι ο δικός μου ρόλος ήταν πλέον να μεταφέρω την γνώση και να βοηθήσω να διατηρηθεί η συνέχεια σε σημαντικές διαδικασίες που βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη.
Κοιτώντας πίσω, νιώθω ότι παρότι η εμπειρία αυτή ολοκληρώνεται, πολλά από όσα έμαθα και έζησα εδώ, θα συνεχίσουν να με συνοδεύουν και μετά την επιστροφή μου.
Δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω χωρίς να έχω εσένα σταθερά δίπλα μου. Νιώθω πως κάναμε μαζί αυτό το ταξίδι και σε ευχαριστώ για αυτό. Για τώρα, σε αποχαιρετώ, σύντομα όμως θα επικοινωνήσει μαζί σου μια/ένας νέα/νέος συνάδελφος που θα αναχωρήσει για τη δική της/ου αποστολή. Και ένα νέο ταξίδι θα ξεκινήσει για εσένα. Μέχρι τότε, συνέχισε να επισκέπτεσαι το www.protigrammi.msf.gr, ώστε να μαθαίνεις όλα όσα συμβαίνουν στις δράσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου.
Πένυ Μυλωνά
Νομική Σύμβουλος
