Δεν έχει περάσει πολύ ώρα που τοποθέτησα τα λιγοστά μου υπάρχοντα στον ίδιο σάκο με τον οποίο έφτασα πριν μερικούς μήνες στην πρωτεύουσα της Ονδούρας. Ο χρόνος που ήμουν εδώ μοιάζει να πέρασε μέσα σε μια στιγμή και η πρώτη μου αποστολή με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα φτάνει τώρα στο τέλος της.
Το πρόγραμμά MSF Arbovirus Prevention στο οποίο είχα την τύχη να συμμετέχω, θα μου μείνει αξέχαστο. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για ένα πρωτοποριακό και επαναστατικό πρόγραμμα, αλλά κυρίως γιατί ο χρόνος και η προσπάθεια που αφιερώσαμε όλοι μας εδώ, φαίνεται πραγματικά να αποδίδουν. Η ομάδα μας κατάφερε να ολοκληρώσει την απελευθέρωση των κουνουπιών που φέρουν το βακτήριο Wolbachia και τα πρώτα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά ελπιδοφόρα.
Δεν ξέρω ακόμη ποιες στιγμές να κρατήσω από το χρονικό διάστημα που ήμουν εδώ. Δεν ξέρω ποιες να διαλέξω ως ομορφότερες ή πιο συγκινητικές. Μάλλον, όμως, λόγω και της θέσης μου ως «Υπεύθυνη Προώθησης Υγείας και Σύνδεσης με την τοπική κοινότητα», αυτό που με κάνει πραγματικά χαρούμενη είναι η εμπιστοσύνη που καταφέραμε να χτίσουμε με τις τοπικές κοινότητες. Χάρη σε αυτή τη σχέση που αναπτύξαμε, καταφέραμε όχι μόνο να αποκτήσουμε πρόσβαση σε περιοχές που πριν δεν διανοούμασταν να βρεθούμε, αλλά και να διαδώσουμε το πρόγραμμά μας και να καταφέρουμε να συλλέξουμε πολύτιμα στοιχεία και πληροφορίες που θα συμβάλλουν στην καταπολέμηση του δάγγειου πυρετού και άλλων ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια.
Όπως έχω γράψει και σε παλιότερο γράμμα, το πρόγραμμά αυτό είναι ερευνητικό και δεν θα σταματήσει μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλες λύσεις για τους ανθρώπους που μαστίζονται από τέτοιου είδους ασθένειες. Το σίγουρο λοιπόν είναι, πως όπου και αν είναι η επόμενη αποστολή μου με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, πάντα θα προσπαθώ να έρθω σε επαφή με κάποιους από τους ανθρώπους με τους οποίους εργαστήκαμε πλάι πλάι αυτό το διάστημα, ώστε να μαθαίνω νεότερα από τα αποτελέσματα του προγράμματος.
Κι ελπίζω μια μέρα, να σηκώσω το τηλέφωνο και κάποιος από την άλλη άκρη της γραμμής, να μου πει πως ο δάγγειος πυρετός δεν σκοτώνει πια ανθρώπους στην Ονδούρα.
Δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω χωρίς να έχω εσένα σταθερά δίπλα μου. Νιώθω πως κάναμε μαζί αυτό το ταξίδι και σε ευχαριστώ για αυτό. Για τώρα, σε αποχαιρετώ, σύντομα όμως θα επικοινωνήσει μαζί σου ένας νέος συνάδελφος που θα αναχωρήσει για τη δική του αποστολή. Και ένα νέο ταξίδι θα ξεκινήσει για εσένα.
Μέχρι τότε, συνέχισε να επισκέπτεσαι το www.protigrammi.msf.gr, ώστε να μαθαίνεις όλα όσα συμβαίνουν στις δράσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου.
Εις το επανιδείν.
Μαρία Σολ Λιανού
Υπεύθυνη Προώθησης Υγείας και Σύνδεσης με την τοπική κοινότητα
