Καθώς ετοιμάζω τη βαλίτσα μου για να επιστρέψω στην Ελλάδα, δεν μπορώ παρά να αναλογίζομαι όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της αποστολής μου στα Παλαιστινιακά εδάφη, αλλά και όσα θα συνεχίσουν να συμβαίνουν κι αφότου εγώ αποχωρήσω.
Όσοι ήμασταν εδώ με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, γίναμε μάρτυρες απάνθρωπης βίας και τρομακτικών περιορισμών. Από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, βιώσαμε ένα συστηματικό μοτίβο καταπίεσης σε πολίτες, σε ασθενείς, ακόμη και σε εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, ενώ η κατάσταση στη κατεχόμενη Δυτική Όχθη επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.
Οι τρεις βασικοί προσφυγικοί καταυλισμοί σε Τζενίν, Τουλκαρέμ και Νουρ Σαμς εκκενώθηκαν, εκτοπίζοντας βίαια δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους στα βόρεια τμήματα της Δυτικής Όχθης. Μέσα σε μια στιγμή, οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν χωρίς καταφύγιο και χωρίς πρόσβαση σε βασική υγειονομική περίθαλψη. Όσο τα ντρόουν πετούσαν πάνω από τα σπίτια, διατάζοντας τους κατοίκους να φύγουν, είδαμε ανθρώπους να χάνουν, εκτός από τα υπάρχοντά τους, την οποιαδήποτε αίσθηση του σκοπού στις ζωές τους. Περιθάλψαμε πολλούς ασθενείς που υπέφεραν από άγχος, στρες και κατάθλιψη λόγω της βίαιης και απρόβλεπτης φύσης των επιδρομών και του εκτοπισμού.
Η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη περιορίστηκε σοβαρά και οι ομάδες μας αναγκάστηκαν να προσαρμόσουν τις δραστηριότητές τους λόγω των κινδύνων ασφαλείας. Πλέον, λειτουργούμε καθημερινά κινητές ιατρικές μονάδες σε Τουλκαρέμ και Τζενίν για την παροχή ιατρικής φροντίδας σε εκτοπισμένους και προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε χρόνιες παθήσεις που έχουν επιδεινωθεί λόγω της έλλειψης φαρμάκων. Ταυτόχρονα, παρέχουμε νερό στο νοσοκομείο Khalil Suleiman στην Τζενίν και διανείμουμε κιτ υγιεινής και δέματα τροφίμων για να υποστηρίξουμε όσους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν απότομα τα σπίτια τους.
Αφήνω πίσω μου έναν τόπο, όπου όλα μοιάζουν να είναι μάταια. Μόνη μου ελπίδα, είναι οι συνάδελφοι με τους οποίους συνεργάστηκα όλο αυτό το χρονικό διάστημα και ο καθημερινός μας αγώνας να δώσουμε ό,τι μπορούμε για να απαλύνουμε τον πόνο αυτών των ανθρώπων. Έχω τη σιγουριά ότι και όσοι θα έρθουν μετά από εμένα, θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθήσουν έναν λαό που υποφέρει.
Δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω χωρίς να έχω εσένα σταθερά δίπλα μου. Νιώθω πως κάναμε μαζί αυτό το ταξίδι και σε ευχαριστώ για αυτό. Για τώρα, σε αποχαιρετώ, σύντομα όμως θα επικοινωνήσει μαζί σου ένας νέος συνάδελφος που θα αναχωρήσει για τη δική του αποστολή. Και ένα νέο ταξίδι θα ξεκινήσει για εσένα.
Μέχρι τότε, συνέχισε να επισκέπτεσαι το www.protigrammi.msf.gr, ώστε να μαθαίνεις όλα όσα συμβαίνουν στις δράσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου.
Εις το επανιδείν.
Άρτεμις Βουβάκη
Νοσηλεύτρια
